Εργόχειρα ψέματα,
σφαλιστές ματαιοδοξίες ανοίξατε.
Και στο κατόπι ενός αργοσβησμένου αστεριού`
άφοβα απομείνατε.
Θαρραλέα ψέματα
των σκυφτών ποιητών`
που ποτέ δεν γνωρίσατε τον πόνο
που ποτέ δεν γνωρίσατε τον πόνο
απ' τις άθολες τύψεις
τον ρίζωμένο στις καρδιές μας απο πάντα`
τον ρίζωμένο στις καρδιές μας απο πάντα`
σαν φτέρες-ψυχές που λησμονήσατε,
το διάβα της αιώνιας μοναχικότητας μας.
Ό πόνος είναι και ψέμα σας.
Οι τύψεις είναι και φτέρες μας.
Το τίποτα σας και το πάντα.
Ουρανίσκος
Ουρανίσκος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου