Έτσι αγαπάνε οι ποιητές...

.

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Η μεγάλη μουσική...

Η μεγαλή μουσική με αναγεννά,
με κάνει να σκέφτομαι πράγματα δίκαια για όλους`
να κυκλώνω την αγάπη απο ύψη δυσθώρητα
να θωρώ την σιωπή απο τα τάρταρα της θλίψης
και καθώς με συγκινεί η φράση
"...μόλις γνώρισα μία κοπέλα που νόμιζε πως μπορούμε να πετάξουμε..."
αναρωτιέμαι για τα αναπάντητα ερωτήματα,
την αρρωστημένη συνύπαρξη των παντρεμένων
και την μεγαλειώδη δημιουργία των παιδιών τους,
των υπέροχων`
όλα αναδιπλώνονται και αναμορφώνονται,
όλα είναι ένας φίλος σαν τον Κωνσταντίνο Βροχοποιό
που με αγαπά για αυτό που είμαι
για αυτό που ποτέ δεν θα μάθω ότι είμαι
για αυτό που ποτέ δεν θα γίνω, 
το άσχημο ή το ομορφότερο,
για όλα όσα δεν θα μάθω και δεν θα προλάβω να δω
κι ας είναι τόσα
ο φίλος δεν πειράζει θα πει,
γιατί με αγαπά
γιατί με νιώθει
γιατί κάποια στιγμή 
θα αισθανθεί τη μεγάλη μουσική
που κατέκλυσε το είναι του
το είναι μου,
το είναι σου,
καλέ μου ακροατή.


Εσύ στον ουρανό, εγώ στο χώμα.
Μα και οι δυο στη γή, στον ίδιο πλανήτη, στον ίδιο Θεό. 
Ας γνωριστούμε καλύτερα διαμέσου της μεγάλης μουσικής μας.
Κανένα σύννεφο ανάμεσα στις καρδιές μας.







3 σχόλια:

Lambros είπε...

Μια ευχή σου εύχομαι για τον καινούργιο χρόνο,
την πόρτα σου να τη χτυπά η ευτυχία μόνο!

ΜΑΙΡΗ είπε...

Εύχομαι χρόνια πολλά κι η καινούργια χρονιά να σας βρεί με υγεία και χαρά, εσάς και την οικογενειά σας.
Θα χαρούμε να μας επισκεφτείτε καισ το ομαδικό μας ιστολόγιο που είναι το
http://ohifront.wordpress.com/

Ουρανίσκος είπε...

#Lambros
#ΜΑΙΡΗ

Ευχαριστώ πολύ, Χαρούμενη Πρωτοχρονιά.