Έτσι αγαπάνε οι ποιητές...

.

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Περιμένω...


Περιμένω μια νέα αυγή αγκαλιά σου
μου λείπεις και θαρρώ θα το νιώθεις τούτο`
Περιμένω μια νέα νυχτιά στο κορμί σου`
στα στήθια σου να κοιμηθώ,
απ' έρωτα χορτασμένος.
Περιμένω ένα νέο όνειρο να πιαστώ`
γυναίκα της οικογενειακής μου εστίας
νιώσε με.
Περιμένω το όνειρο αυτό να γεννήσει
χιλιάδες ακόμα`
κι όλα την αλήθεια της ζωής να μορφώσουν,
σαν το μπουγαρίνι,
να βλαστήσουν φύλλα γυαλισμένα.
Περιμένω την αγάπη`
την ολάνθιστη,
σαν θα  φτιάξει ο καιρός
και 'ρθούν οι εποχές στην ώρα τους και στα γράδα τους.
Περιμένω το θαύμα`
λέει ο Παυλής,
αν το προσμένεις πολύ
θα σε βρει σε μια γωνιά της γειτονιάς,
σκυμμένο και απ' όλα ξαφνιασμένο.
Περιμένω την λέξη απ' τα πρόσωπα της λήθης`
μια μικρή γαμημένη λέξη.
"Εδώ".
"Είμαι".
"Ζω".
"Μακριά".
"Πια".

Πια. Δεν μπορώ να περιμένω πια...

Ουρανίσκος

2 σχόλια:

ΜΑΙΡΗ είπε...

Περνούσα κι είδα τόσες φτέρες! Στάθηκα για λίγο να ξαποστάσω και να σου πω ένα γειά χαρά, ένα καλό απόγευμα έστω..

Ουρανίσκος είπε...

#ΜΑΙΡΗ

Καλό μήνα και καλό δροσερό καλοκαίρι να έχουμε!! Ελπίζω οι δροσερές οι φτέρες μου να συντελέσουν σε αυτό!

Ευχαριστώ που με βρήκες, πολύ όμορφος και δημιουργικός και ο δικός σου τόπος!

Τα λέμε