Έτσι αγαπάνε οι ποιητές...

.

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Ρημαδιό...

Η λέξη ρημάδι, ρημαδιό μου έρχεται πολύ συχνά στο νου τελευταία. Ρίμα και δυο ή Ρήμα και δυο...;

Ρημαδιό: Αντικείμενο πολυχρησιμοποιημένο, με φθορές, που βγάζει πολλά προβλήματα και δεν συμφέρει να το έχουμε στην κατοχή μας και να το συντηρούμε.


Ένα ποίημα ρημαδιό.


Αποζητώ τους απόηχους απο τις ένδοξες σιωπές`
πριν όλες οι χίμαιρες του ανέφικτου,
θρέψουν τις φοβίες μας`
τις ποτίσουν με σταγόνες φρέσκου χιονιού και ριζοβολήσουν σαν σπορόφυτα της θλίψης`
και λαμπυρίσουν σαν χιλιάδες ήλιοι
και προβάλουν ξανά τις εμμονές μας 
και την ενθύμηση του τίποτα
του φθαρτού,
του ανέλπιστου ή του ευκταίου`
αποζητώ τον έρωτα,
στην πιο ακατέργαστη του μορφή,
διαμάντι της άμμου του κόσμου`
αποζητώ τα πιο κρυφά μου όνειρα,
να είναι κομμάτι της δημιουργίας
να είναι κομμάτι της τέχνης,
της οικογένειας,
της τέχνης της οικογένειας
αποζητώ τα όνειρα μου,
να είναι κομμάτι των παιδιών μου
να είναι κομμάτι όλων των παιδιών του κόσμου`
να είναι κομμάτι των πιο εσώτερων μου αισθήσεων και αισθημάτων`
αποζητώ τα πιο κρυφά μου όνειρα,
να είναι κομμάτι των ένδοξων σιωπών,
που ένδοξα ρημάζουν,
και που κάποτε θα γίνουν άσημες κραυγές`
αποζητώ τα πιο κρυφά μου όνειρα,
να είναι κομμάτι του αφυλάκιστου ημιάγριου έρωτα`

Και της πρώτης αγάπης του φρυκτωρού
για τους καπνούς της φωτιάς του,
για την λαχτάρα του νέου που μόλις κατέφθασε.

Ουρανίσκος 





2 σχόλια:

ΔΗΜΗΤΡΑ είπε...

..........αποζητώ τα πιο κρυφά μου όνειρα......

Καλημέρα και καλή Μεγάλη Εβδομάδα.

Ουρανίσκος Σωτήρης είπε...

#ΔΗΜΗΤΡΑ

Καλή Μεγάλη βδομάδα και σε σένα. Μακάρι αυτό το Άγιο Πάσχα να εκπληρώσει κάποια απο τα πιο κρυφά μας όνειρα...